Lista ciekawych miejsc województwo z

Wystarczy kliknąć w wybraną miejscowość z listy aby się rozwinął opis!!

Kołbacz

Opis: NiewielkÄ dziś miejscowość Kołbacz (ok. 1400 mieszk.) połoĹźonÄ w odległości ok. 2 km na wschĂłd od drogi krajowej nr 3 w połowie odległości między Szczecinem a Pyrzycami przy drodze woj. nr 120 niewtajemniczony podróşny moĹźe łatwo przeoczyć. Ale warto tu zajechać, aby zobaczyć zachowane ślady jej dawnej wspaniałej przeszłości, gdy była siedzibÄ klasztoru CystersĂłw, jednego z najbardziej znanych w Średniowieczu a zarazem głównego ośrodka potężnego klucza dĂłbr naleĹźÄ cych do tego opactwa. Dziś głównym elementem zespołu kościelno-klasztornego jest romańsko-gotycki kościół, znakomity przykład architektury sakralnej tego okresu. Opactwo CystersĂłw w Kołbaczu zostało załoĹźone w końcu XII w. i przetrwało do 1535, kiedy to wraz z nadejściem reformacji nastÄ piła jego sekularyzacja, a dobra zakonne weszły w skład domeny ksiÄ ĹźÄ™cej. PoczÄ tkowo było filiÄ opactwa z EsrĂśm z wyspy Zelandia w Danii. Klasztor został ufundowany w 1173 przez księcia Warcisława II Świętoborzyca i był to pierwszy klasztor na Pomorzu na wsch. od Odry. Opactwo dzięki hojnym nadaniom szybko się bogaciło, w okresie największej świetności obejmowało rozległe dobra ziemskie, jez. Miedwie a nawet miasta. W XV w. klasztor stał się nekropoliÄ dynastii ksiÄ ĹźÄ™cej GryfitĂłw. Kościół wznoszono etapami od pocz. XIII w. do poczÄ tku XIV w. Jako pierwszy zbudowano transept i część nawy głównej a ostatnim elementem była przebudowa prezbiterium. Po sekularyzacji zakonu kościół przechodził róşne koleje losu, w wyniku czego utracił wiele ze swej pierwotnej świetności. Wielki poĹźar w 1662 spowodował ogromne zniszczenia i upadek pozycji gospodarczej Kołbacza. Za czasĂłw pruskich kościół został zamieniony na magazyn, w tym celu zbudowano w nim zachowane do dziś drewniane konstrukcje posadzek dzielÄ ce bryłę kościoła na dwie kondygnacje. Obecnie tylko prezbiterium i transept kościoła sÄ uĹźytkowane przez parafię rzymskokatolickÄ p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Kołbaczu. O świetności architektury kościoła świadczÄ zachowane resztki dekoracji zewnętrznych, m.in. wspaniała rozeta gotycka w szczycie fasady. OprĂłcz kościoła zachowały się piwnice i przyziemie dawnego „domu konwersĂłw” (skrzydło zach. klasztoru), dom opata, gotycka wieĹźa więzienna będÄ ca fragmentem dawnych obwarowań oraz uĹźytkowana do dziś ceglana stodoła, pierwotnie owczarnia w części folwarcznej klasztoru, jedyna budowla tego typu na Pomorzu (wszystkie z I poł. XIV wieku). Ponadto zachował się pałac klasycystyczny z 2. poł. XVIII w. przebudowany w XX w., obecnie siedziba Zakładu Doświadczalnego Instytutu Zootechniki z Krakowa. Przy pałacu głazy narzutowe, w tym dwa największe, Miedwieński Kamień o obw. 9 m i wys. 2,2 m oraz drugi o obw. 10,4 m i wys. 1,55 m, pomniki przyrody (na nich tablice pamiÄ tkowe). Obok wsi Przez wieś przepływa rzeczka Płonia, ciekawy szlak kajakowy Ĺ‚Ä czÄ cy jez. Miedwie z Zalewem Szczecińskim. Ok. 1 km na pd. wsch. od wsi na wsch. brzegu Płoni grodzisko pierścieniowate z VIII-XI w. z wyraĹşnym zarysem wałów i fosy. Nieco dalej na zach. brzegu rzeki grodzisko stoĹźkowate z X-XIII w. z wysokim wałem ziemnym. Przez wieś prowadzi teĹź szlak pieszy zielony im. B. CzwĂłjdzińskiego z Morzyczyna nad pn. brzegiem jez. Miedwie do Gryfina nad OdrÄ . Opracownaie i foto Mieczysław Ĺťochowski Mieczysław Ĺťochowski

TrzebiatĂłw

Opis: W Trzebiatowie moĹźna niedaleko rynku znaleźć wykonane ok. 1635 r sgrafitto przedstawiajÄ ce słonia. Sgrafitto to rodzaj ściennej dekoracji, złoĹźonej przynajmniej z dwĂłch warstw tynku. Warstwa spodnia stanowi tło o odmiennym kolorze niĹź nałoĹźona na niÄ warstwa wierzchnia, a rysunek uzyskuje się wycinajÄ c fragmenty mokrej jeszcze warstwy przykrywajÄ cej. Przy pomocy tej techniki XVII-wieczny artysta wykonał w Trzebiatowie zagadkowy rysunek słonia z towarzyszÄ cym mu kornakiem czy teĹź treserem. Do dziś nie ustalono, dlaczego słoń posłuĹźył za temat artystycznej dekoracji, ktĂłra w dodatku nie ozdobiła np. pałacowego wnętrza, a została umieszczona na ścianie kamienicy stojÄ cej na rogu Rynku i ul. Zajazdowej. Przypuszcza się, Ĺźe artysta czy teĹź właściciel kamienicy, wybierajÄ cy tak nietypowy motyw dekoracyjny, działali pod wpływem silnych emocji, jakich dostarczył im pokaz Ĺźywych słoni. Miało do niego dojść w mieście jesieniÄ 1635 r., gdy do Trzebiatowa zawitała wędrujÄ ca po całej okolicy karawana egzotycznych zwierzÄ t, budzÄ cych wśrĂłd mieszkańcĂłw najwyĹźsze zaciekawienie, a nawet grozę. Marcin Czerwiński

Wapnica

Opis: Jezioro Turkusowe, zwane takĹźe jeziorem Szmaragdowym, zaliczane jest do najpiękniejszych jezior Wolińskiego Parku Narodowego. PołoĹźone jest na wyspie Wolin, we wsi Wapnica w gminie Międzyzdroje. Jezioro swojÄ nazwę zawdzięcza turkusowemu kolorowi wody, ktĂłra nadaje mu niepowtarzalny charakter i jednocześnie stanowi magnez przyciÄ gajÄ cy niezliczone rzesze turystĂłw. Ta bajeczna turkusowa barwa powstaje na skutek odbicia promieni świetlnych od wody zawierajÄ cej zwiÄ zki wapnia oraz białego wapiennego dna jeziora, będÄ cego pozostałościÄ po działajÄ cej tu do lat 50-tych odkrywkowej kopalni kredy. Jezioro Turkusowe otoczone jest licznymi wzniesieniami Lubińsko – Wapnickimi, porośniętymi lasem oraz śrĂłdziemnomorskÄ roślinnościÄ . Na jednym z tych wzniesień zwanym Piaskowa GĂłra znajduje się punkt widokowy, z ktĂłrego rozciÄ ga się przepiękny widok na jezioro oraz malowniczo połoĹźonÄ Wapnicę i Lubin. Kryptodepresja Jeziora Turkusowego. Jezioro Turkusowe jest zbiornikiem sztucznym, połoĹźonym na wysokości 2,6 m n.p.m. Głębokość jeziora wynosi 21,2m. Mamy, więc tu do czynienia ze zjawiskiem kryptodepresji - dno jeziora leĹźy poniĹźej poziomu morza (18,6m). Powierzchnia jeziora wynosi 6,74 ha, co czyni je największym akwenem leĹźÄ cym na terenie Wolińskiego Parku Narodowego. Opracowanie i zdjęcie: Stanisław Kałka na podstawie: http://www.miedzyzdroje.info.pl/jezioro_turkusowe.php